Al een aantal jaren mag ik het oudste (en het mooiste) corso van Nederland affluiten. Een hard schel geluid dat slechts een seconde duurt, waarvan het geluid net ver genoeg wordt gedragen om het gereedstaande muziekkorps in beweging te krijgen en de optocht in al haar pracht en praal door Winterswijk te laten paraderen. Het publiek staat al jaren rijen dik langs de straten. Een groter compliment kunnen de deelnemers niet krijgen. Dat moment voel ik de saamhorigheid van onze gemeenschap en ben ik met veel plezier slechts een klein radertje in het geheel. Ofwel “één van duizenden”, want in de maanden voorafgaand aan dit weekend zijn er velen van jong tot oud met elkaar bezig geweest om de corsowagens te bouwen, van bloemen te voorzien en alles wat er verder bij de organisatie komt kijken. Het corsovirus wordt al generaties lang overgedragen. Het is dan ook niet voor niks UNESCO werelderfgoed. Laten we vooral ook niet vergeten dat in tegenstelling tot veel andere plaatsen we de luxe hebben dat er veel muziekverenigingen actief zijn in ons prachtige dorp, waarbij jong en oud in harmonie stukken ten gehore brengen en samen een feestje bouwen. Het brede deelnemersveld, waarin ook de buurtschappen goed vertegenwoordigd zijn, is mijn inziens een schoolvoorbeeld voor hoe dergelijke tradities bijdragen tot de saamhorigheid in onze gemeenschap.
Bij de talrijke Winterswijkse tradities en verenigingen is de gemene deler dat jong en oud elkaar ontmoeten, sociale grenzen vervagen en er levenslange verbintenissen ontstaan. Het zorgt voor een sociale cohesie die in de huidige, vluchtige wereld goud waard is. Maar deze sociale rijkdom is geen vanzelfsprekendheid en leunt sterk op de vele bestuursleden, trainers, verkeersregelaars, mensen in het clubhuis, enzovoort. Stuk voor stuk “één uit duizenden”! Echter, wordt er steeds meer van deze vrijwilligers verwacht en zij kunnen het niet alleen. De prettige samenwerking met de gemeente bij het verlenen van evenementenvergunningen, ondersteuning bij bouw en onderhoud van faciliteiten, het verminderen van de alsmaar toenemende regeldruk is dan ook geen kostenpost maar een investering in ons sociale kapitaal en essentieel voor het behoud van ons rijke verenigingsleven. Daarnaast is een aantrekkelijk lokaal ondernemersklimaat van belang, want deze bedrijven zijn vaak de eersten die met sponsoring van geld of materiaal het verenigingsleven steunen. Het behouden en verstevigen van deze uitgangspunten zorgen ervoor dat de verenigingen en tradities ons nu en in de toekomst kunnen blijven verbinden.
Gastschrijver Voor Winterswijk: Joost Duvigneau
